twitter is echt

Anna-Maria
op zondag 21 maart 2021 om 07:36 uur

 


Twitterkado! Vandaag gekregen!!!

Twitter ik hou van jou!

Eerst was ik droef. Door het twitterkado voelde ik mij zo waardeloos. Maar echt. Ik lieg niet als ik je vertel dat ik er bijna wel twee dagen om moest huilen. Elke keer als ik eraan dacht dan voelde ik mij een kleine schlemiel. Minder dan niets. Terwijl het zo ontzettend lief is. Wat was er aan de hand?

Het begon met een inbraak op 15 februari. Geen gewone...die ben ik al gewend.

Het gevecht
Dit was een éxtra venijnige want door het ingetikte dakraam op kantoor was de server drijfnat. Het gaf ons thuis en op kantoor een zenuwenochtend met spanning en een rotgevoel. Vond het zelf zo oneerlijk. Het spel van vechten met het virus is namelijk al een heel jaar in volle gang. Dit voelde als een illegale kopstoot tijdens 'THE COVID FIGHT'.

Jubeljaar
Het afgelopen jaar was al niet echt een jubeljaar. Moeder dood, eventburo in Coronatijd, inbraak in mijn escaperoom, aangereden op de snelweg (ben je er nog?) én zelf een tik van het virus. Maar toch telde ik elke keer mijn zegeningen. We leven nog/ we hebben geen honger etcetera. Hoewel het afscheid nemen van collega's mij echt aangreep. Normaal kan ik echt wel wat aan maar dit maakte mij op kantoor soms muisstil. 

Daar kwam dus ook een lafaard inbreker bij en dát leek mij bijna te nekken. Ik was niet eens kwaad. Alleen maar paniek en negatief. Murw. Uit het niets kwam toen de magische kracht van Twitter los. Twitter is voor mij mijn toffe vluchtheuvel, inspiratiebron en plek waar ik al veertien jaar 'leef.' Echt. Vanaf mei 2007 lach en leef ik dagelijks mee met mijn Twitterazzi vrienden. 

Samen sterk
Nieuwe en oude Twittervrienden die samen met mij buiten het 'echte' leven ook onzichtbare levenslijntjes hebben. Online maar daardoor niet minder levensecht. Al veertien jaar maken we dagelijks avonturen en gedachten van elkaar mee. Scheidingen en verbouwingen, ouderdom, geboortes en dood en het vieren van successen en groei. Dagelijks. Het gaat verder dan menige bloedband en vriendschap. Want zeg nou zelf? Hoe vaak spreek je familie of vrienden in de week?

Trots
We maken het online samen allemaal mee...Je krijgt de timeline die je verdient en die van mij is al 14 jaar puur en waardevol. Na wat telefoontjes en appjes kwam er die horrorochtend een hele lieve Twitter actie op gang om mij een steuntje te geven. Centen die op een rekening werden gestort. Ik zeg het eerlijk: dat vond ik gruwelijk. Raar maar waar. Zo werkt het in mijn brein. Noem het Zuid-Italiaanse Amsterdam-Noord trots.


De Puur Podcast

ON AIR
Pas een dag of drie geleden viel het kwartje. Het is gewoon ontzettend lief en empatisch. Dit is geen 'hulp' maar een teken van verbondenheid. Sinds dat inzicht loop ik lichter. De finale verrassing was vandaag. Niels en Wilg stonden samen voor mijn schuifpui. Met spullen. Niet zomaar spullen maar met het laatste stukje van mijn droom. DE PUUR PODCAST. Twee professionele cases vol met podcast spullen, een poster ontworpen door held Buro Rust en genoeg stickers om de hele randstad en een stuk daarbuiten helemaal vol te plakken! En dan vergeet ik nog een ON AIR bord dat op rood springt als ik podcasts opneem. En Puur podcast mokken!

DAT IS DUS NIET NORMAAL ZO TOF!!!!

Niet een stropdas of iets wat iedereen leuk zou vinden maar een reddingsboei die mijn leven in Lockdown tijd en daarna zo ontzettend fijn gaat maken. 

ONTZETTEND BEDANKT ALLEMAAL. JULLIE ZIJN ECHT GEWELDIG. GEEN WOORDEN VOOR.

Anna-Maria @puur

Ps En ook bakken met bloemen voor de tuin van mijn vader die deze week een operatie krijgt...Ik bedoel maar. HOE LIEF KAN JE ZIJN?

Dank allemaal. Dit is méér dan speciaal. 

Anna-Maria Giannattasio is dapper. Eigenaar van een Puur.nl dat nog steeds mensen samen brengt. Wel online dankzij het virus. Podcastmaker, blogger, escaperoombouwer en @puur op Twitter.

Elke dag deelt ze haar inspiratiemomenten op deze blog en in een instastory op @nooitsaai en dat is zeker niet saai.

PS Server is uiteindelijk helemaal top 

 

 

 

Lente en de zin van alles

Anna-Maria
op zaterdag 20 maart 2021 om 23:06 uur

 

Lente en de zin van alles.

Heerlijk zo’n blog. Geeft jou en mij vrolijkheid en optimisme. Altijd! Allereerst…man-man-man wat wás deze winter tergend lang, kleurloos en saai. Oké op die ene prachtige ijsweek na dan. Toen stonden we bijna allemaal op een scheve schaats. Mooi was dat. Echt een kado  Gaf ons blijheid en hoop. Deze blog laat je dat goede gevoel nog even vasthouden. Net op de rand van de lente.

De zin
Veel van wat het leven zo lekker maakt is nu even tijdelijk verboden en het duurt allemaal wat langer dan we twaalf maanden terug dachten. Of was dit voor jou geen verrassing? Voor wie het allemaal wat té lang duurt geef ik in deze blog het antwoord op de vraag; ‘Wat is de Zin van het Leven?’ Goed voor je gezondheid, je hart en je hoofd. Helemaal nu.

Zo sluit je de week lekker af en het antwoord op ‘de zin’ zorgt er voor dat je maandag frisser start. Vol goede moed. Graag gedaan. Altijd waardevol. Zal ik alvast beginnen? Je popelt natuurlijk om het antwoord te lezen. Komt eraan!

verbondenheid, autonomie en competentie.
In het leven kom je al snel aan je drie basisbehoeften voor ‘De Zin van het Leven’. Scheelt weer verlichting zoeken op een berg in Tibet. Mag je trouwens nu toch niet heen. Uiteindelijk gaat het om het zoeken en vinden van verbondenheid, autonomie en competentie. Makkie. Gelukkig is hier veel binnen handbereik. Allereerst dus verbondenheid…dat heb je al snel door vrijwilligerswerk. Maakt je hart blij maar ook anderen.

Stroomloos
Tweede basisbehoefte is autonomie. Jezelf en de ander snappen, waardering krijgen en gevoelens delen. Dit is alweer iets pittiger. Lukt je vooral zonder mobiel, Netflix en virus en mét mensen. Een uitdaging tijdens deze pandemie. Maar elk beetje helpt. 

Vauten
De derde basisbehoefte is competentie. Die is ook wat lastiger want dan gaat het om tijd nemen om iets te leren door te oefenen. Beste plek om dat te doen is alweer vrijwilligerswerk! Daar zijn vauten minder fataal en zo heb je extra toeval en kom je andere mensen uit je dorp tegen.  Dat waren dus de GROTE DRIE. Eén extraatje mist nog… Jules Deelder zei het al: De zin van het leven ben je zelf!

Muziek
Maak er dus ZELF maar wat van in deze tijd. Dans met het virus. Luister veel muziek, kijk naar kunst. Doe niet zo moeilijk over moeilijke mensen. Anders word je er zelf ook een. Blijf in beweging.

Zoals het oud-Hollandse spreekwoord zegt : “In den lente, let de boer minder op zijn vrouw en cente.” Maak tijd voor nieuw en gezelligheid. Nog een paar prikkies en dan is het bijna weer normaal. Je moet van alles het beste maken. Zoek de goudklompjes in de modder.

Vanaf nu!

Anna-Maria Giannattasio is dapper. Eigenaar van een Puur.nl dat nog steeds mensen samen brengt, wel online dankzij het virus. Podcastmaker, blogger, escaperoombouwer en @puur op Twitter. Elke dag deelt ze haar inspiratiemomenten in een instastory op @nooitsaai en dat is zeker niet saai.

www.Puur.nl 

Waarom is de nieuwe app Clubhouse zo gaaf?

Anna-Maria
op donderdag 28 januari 2021 om 09:44 uur

 

Wat doet de app Clubhouse en wat zijn de ongeschreven regels?

Soms kom je apps tegen die je leven echt laat kantelen en anders maken.
De app Clubhouse (invite only) maakt nu al een enorm verschil in mijn leven. Waarom mag je het niet missen en welke rooms moet je echt niet betreden? Ik zit er amper twintig uur op maar maakte tijdens de saaie lockdown al één van mijn leukste en meest sociale dagen mee. Klinkt als makkelijk. Maar ik ben niet makkelijk dus het is echt gaaf.

Wat is het? Hier antwoord op al je vragen over dit nieuwe leuke strandje in de social media wereld. Links en mijn eigen ervaring van dag één. Clubhouse ís raar, anders, echt en volgens mij een blijvertje.

 

De app Clubhouse is een blijvertje.

Plotseling was alles anders gisteren. Strenge lockdown en gelukkig was er toeval, gesprekken en gezelligheid. Events, lezingen, hoorspellen en één op één gesprekken die waardeloos of juist heel nuttig waren. Hoe werkt Clubhouse en wat kan het je brengen? 

Clubhouse for dummies

Er is al een uitgebreide handleiding over clubhouse van Social Media expert Elja Daae. Genieten! Sla op en lees later. 

Irritante app maar smaakt wel

Laat ik beginnen met wat het irritant maakt. Clubhouse is een Iphone only plek. Alsof iemand bij de deur van je favoriete tent staat en je vraagt je mobiel te laten zien en je dan wegstuurt als je een Samsung of Oppo uit je achterzak haalt. Fotograaf Alexander Mantel omschreef Clubhouse als een plek waar alleen maar mensen zijn die teveel betalen voor iets omdat het hip is. Ok. Fair enough. Ja dit is hipster Engels ;-).

Wat het ook irritant maakt is het feit dat je niet kan shinen met je website of een emailadres kan achterlaten. Niets is klikbaar en als je van iemand afscheid neemt na een gesprek of event dan kan het best we zo zijn dat je daarna nooit meer elkaar ziet en het onmogelijk is om elkaar te connecten. Een drama plek om te netwerken en te verbinden zou je zeggen. Niet dus! Het gaat om jezelf, niet om wat je hebt gedaan. 

Clubhouse is echt één van de tofste apps van de afgelopen twee jaar. Ik weet, dat is makkelijk in deze $%^%^%tijd maar het is werkelijk waar. Het is anders, het is internationaal. Het kan verbindend en grappig zijn en het is zeker een echt clubhouse met nu al eigen regels en etiquette. Dank Elja Daae voor de invite. Je hebt gelijk dit is echt precies iets dat het leven smeuiger maakt

In het kort zijn dit de dingen die je moet weten waarom clubhouse zoveel potentie heeft:

  • Clubhouse is een platform waar je eigen clubs kunt oprichten en rooms in en uit kan lopen
  • Op dit moment nog echt de makers en de shakers. Veel CEO's contentmakers en wat enge gasten
  • Je club telt mee als er reuring is en je regelmatig iets organiseert. Eerlijk dus
  • Mensen maken de club. Goede sprekers, mensen die delen, warme stemmen en goede waardevolle info.
  • Je praat met elkaar (ja echt) Audio is echt en rauw. 
  • Je komt snel in een niche room door te zoeken op woorden of emoticons (aubergine, voetbal...je snapt wat ik bedoel)
  • Mensen die je volgt kunnen je in de room pingen (uitnodigen)
  • Net als zoom kun je mensen een podium geven en moderator maken. Soms heb je een stem en praat je mee. Soms ben je zwijgend publiek. Audiolurker noem ik het
  • Er is toeval want mensen lopen clubs in en uit
  • Publiek heeft dus soms een stem maar weglopen of niet opletten mag
  • Invite only en streng beleid (bij ellende vlieg jij eruit maar ook degene die jou een invite gaf!)
  • Je ziet de beweging van room naar room van vrienden. Net als in het leven.
  • In clubhouse breng je kwaliteit door talent of niche...energie geeft energie
  • Pronken kan altijd maar alleen als er een basis en reden voor is. Negativiteit wint (nog) niet
  • Er is een knop waar je stilletjes uit de kamer kan sneaken. Heel fijn en niet aardig
  • Internationaal dus perfect om een taal te leren, voor nachtuilen en mensen zonder ritme
  • Het is sociaal omdat het uitgaat van je kracht als mens
  • Niets wordt opgenomen. Is het af dan is het klaar. Geen longtail of linkiebouw. 

 

Perfect voor events


Er is dus toeval en gezelligheid (surrogaat voor echt leven in deze C tijd). Maar hoe werkte dat dan in de praktijk?
Zoals ik al zei zit ik er pas twintig uur in het clubhuis en kan ik alleen maar vertellen wat ik merkte de eerste uren. In die halve dag was het best al waardevol en was het voor mij betekenisvolle sociale media.

Else Kramer gaf mij een snelle cursus Clubhouse regels en pingde mij om in een room een korte intro mee te maken met zo'n 300 members. Zoiets is er dus elke dag. Non Stop...want het is nieuw en mensen geven aandacht aan elkaar. 

De ongeschreven regels en codewoorden die ik leerde van de club The Social Society op Clubhouse 

  • Omdat je als publiek weinig kan doen (geen chat, geen stem, geen intercatie) zijn er aparte regels en codes
  • Soms roept iemand PTA, wat dat is? Nog geen idee, maar op dat moment verandert het hele publiek zijn profielfoto. Erg grappig. Alsof je een een club staat en je plots een andere kant van iemand ziet. 
  • Als publiek kun je je waardering laten zien door je mic aan en uit te zetten (ziet eruit als applaus). Vond het bijna gameachtig eruit zien
  • Nieuwe mensen hebben een feestoeter op de revers van hun avatar. Mensen zijn extra aardig voor je en helpen elkaar maar is natuurlijk wel als een groot spandoek boven je hoofd: NIEUW NIEUW NIEUW... 
  • Je bio is ontzettend belangrijk. Als je een room binnenloopt is dat wat mensen gelijk van je zien. Wie ben je? Waar sta je voor? Wat maakt dat je leuk genoeg bent om mee te praten of mede moderator mag zijn? Advies is om veel emoticons hierin te zetten ( ik had het al over voetbal... dit zijn profvoetballers of journalisten bijvoorbeeld vaak) Zet hier ook je insta en twitter account in. Zo is er toch een kans om elkaar 'buiten' weer te connecten of tegen te komen.

Tenslotte. wat maakte ik mee die eerste twintig uur op de app Clubhouse?

  • Een toffe speech van mijn held Guy Kawasaki. Mooie gast. Ook belangrijk voor mij op instagram.
  • Met Else Kramer ging ik gelijk de diepte in over werk en betekenisvol zijn voor de maatschappij
  • Amsterdamant (Antoinette) sprak ik meer dan de afgelopen 7 jaar en wist gelijk hoe het leven ging en hoorde mooie 'Leven in Berlijn' verhalen. 
  • Tijdens het kopen luisterde ik naar gitaarconconcerten. sprak ik de mannen van 'Growing Up Italian' en hadden we het over Italiaanse restaurants in Aalsmeer. Pasta Vino dus! 
  • Ik kwam op tinderachtige plekken terecht waar ik heel snel wegrende omdat er veel vrouwen met strings zaten en mannen met plukken borsthaar. Brrrrrrr
  • Er was een Harry Potter voorlees wereldrecord aan de gang en tijdens het wandelen genoot ik samen met mijn room van de magie.
  • Live blogging met Frank Meeuwsen
  • Er was heel veel getut, gedoe en gezever over marketing/ zelfhulp en bitcoin bla bla. Slechte kwaliteit en vooral inhalige halers. Neppers met afgeknepen stemmen en het venijn sijpelde mij iphone uit. Ook hier snel wegwezen dus. 
  • Ik liep mijn avondwandeling met Martijn en we hadden goede geprekken over managementtactieken in Corona tijd en werken met een team op afstand. En we sloten af met een boekentip van de neerlandicus. 

Conclusie: Join de club. Desnoods via een gare Iphone die je nog ergens hebt liggen. Geniet van toeval en de verhalen. Stel je niet teveel voor van de mens dan stelt het ook niet teleur. Haal de kwaliteitspareltjes eruit en volg de juiste mensen in de juiste clubrooms. 

links


Zie je in het Clubhouse!

Mashable over de app Clubhouse

Beginnerstips Clubhouse

Blog Frank Meeuwsen over Clubhouse

Broadcastmagazine over Clubhouse


 

 

Bijna een schrijfhut!

Anna-Maria
op zondag 27 december 2020 om 20:50 uur

 

Ben dol op Dahl.

Hou van zijn gedachten, zijn werk, zijn eigenwijsheid en zijn durf. Ken je Dahl zijn biografie? Absolute aanrader. Natuurlijk was hij een eigenaardige gast. Te trots, zelfs wreed, tikkeltje rigide. Moeilijk voor zijn omgeving en soms ook moeilijk voor zichzelf. maar dat vind ik allemaal mooi. Want door zijn discipline en zicht naar vrijheid maakte hij de mooiste werken. 

Zijn schrijfhut was zijn magische wereld. Alles moest daar kloppen. Als hij niet zijn perfecte potlood had dan ging het gewoon niet. het was de plek waar ze vanuit het huis konden seinen als hij terug moest keren op aarde. Een paar keer het licht aan en uit in de hut betekende eten of onraad.

Enkele quotes van Roald Dahl

 

Het is niet leuk niet aardig gevonden te worden; het is ook niet leuk om een fout te maken; maar het is nog veel erger altijd gelijk te hebben, want dan heeft iederéén een hekel aan je.

Morgen is erger dan vandaag. Morgen is het ergst, want morgen wordt vandààg - en vandaag is nu.

Ouders en onderwijzers zijn de vijand. De volwassene is de vijand van het kind omdat die beschaving moet bijbrengen aan dat wezentje dat als een dier geboren wordt, zonder manieren, zonder besef van goed of kwaad.

Als het zonder doden zou gaan zou een oorlog heel goed zijn.

Beste is:

Als je de slechte kanten van het leven niet als een grap beschouwt, kom je er nooit.

 

Het schrijven van een boek zag hij als een reis

‘Een boek schrijven is als het maken van een hele lange wandeling. Door valleien en langs bergen, en je krijgt het eerste uitzicht over de omgeving en dat schrijf je op. Je loopt een stukje verder; misschien een heuvel op, en als je naar beneden kijkt valt je weer iets anders op, wat je opschrijft. Zo ga je door, dag na dag. Je krijgt verschillende zichten op, uiteindelijk, hetzelfde landschap. De hoogste berg van de wandeling is natuurlijk het einde van het boek: het moet het mooiste uitzicht van de wandeling zijn, waarbij alles samenkomt en je alles overziet wat je gedaan hebt. Maar is het een heel langdurig en langzaam proces.’ 

Ik start ook met schrijven. Vanaf nu. Mijn blog krijgt weer een zwengel en de schrijfcursus van Karine Hoenderdos gaf het laatste zetje. 

De Dahl plek is nog in aanbouw. Ik warm mijn handen alvast op.

Mijn Moment 2020

Anna-Maria
op zaterdag 26 december 2020 om 08:58 uur

 

 

Dapper is mijn woord. De dood is Mijn Moment.

Jong en oud kwamen langs op de woonboot van mijn ouders en de tuin was vol bloemen en woorden. Mijn vader bleef non-stop Italiaanse koffie zetten voor de karavaan van verloren schapen en trouwe honden. Elk kwam een laatste groet brengen aan mijn moeder. Dag na dag. Een week lang.

Aznavour
Vorig jaar lukt het mij niet om een ‘Mijn Moment’ te schrijven want mijn hart had teveel verdriet. Mijn moeder was heel ziek en ik kón het gewoon niet. Best wel raar want dood en leven bestaan gewoon. Hoort erbij. Zonder missen kun je niet raken. Het zorgt voor balans. Liefde is mooi. In juni was het voorbij en namen we afscheid. Op de Zuid-Italiaanse/Jordaan/ Amsterdam-Noord manier. De emoties en de rauwheid van rouw waren intenser en dieper dan ik dacht. Een lange week leefde ik in Aznavours ‘La Mama’. In 3D.

Nest
Iedereen die langskwam had een eigen verhaal of smeuïge anekdote want mijn moeder was een fenomeen. Er werd geschreeuwd en er waren tranen. Er was gitaarmuziek en de Google Nest speelde precies de juiste liedjes op het juiste moment. Samen buiten eten aan lange tafels zorgde ervoor dat we éxtra het verschil voelden tussen eindigheid en doorgaan. Leven om te eten in plaats van eten om te leven. Mijn moeders stem en haar manieren waren hard. Haar gemoed en hart zacht. Deze marathon week had ze geweldig gevonden. De verhalen en de crematie compleet met ijskraam. Ze was dol op reuring.

Mijn moment dit jaar was het wegglijden van haar leven. Het bloed dat stopte. De scheiding die er plots was van een leven vóór en het niets daarna. Een moment dat je bijna kon horen. Einde. Een geest die verdween. Mijn vader die brak. Overal splinters die niet meer in elkaar pasten.

Dood is stom.

Je bekijkt de dingen vaak niet zoals ze zíjn maar zoals je zelf bent. Sinds dat moment wankel ik flink. Ik zie dingen anders. Corona vrat aan mijn lijf en bedrijf maar dat komt goed. Ook dit komt goed. Rouw heeft tijd nodig en moed.

Daarom is mijn woord voor dit jaar DAPPER.

Niet alleen omdat het zo’n prachtig woord is. Want dat is het echt. Dapper komt uit de Middeleeuwen en staat niet alleen voor flink en sterk. Het staat ook voor moedige dingen doen die nut hebben. Zonder vrees. Ondernemen en leven zonder angst. Ik denk dat dapper nodig is. We hebben het allemaal nodig want het was een belachelijk jaar voor velen. Afstand zorgt dat we letterlijk verder van elkaar afstaan. We zien elkaar minder en voelen daardoor de ander minder goed aan. Dat is gevaarlijk. Zo begrijpen we intenties en ideeën minder goed en snel.

Wens jou veel dapperheid. Gaat echt schelen. Hou vol.

Anna-Maria Giannattasio is dapper. Eigenaar van een eventbureau Puur.nl dat nog steeds mensen samen brengt, wel online dankzij het virus. Podcastmaker, blogger, escaperoombouwer en @puur op Twitter. Elke dag deelt ze haar inspiratiemomenten in een instastory op @nooitsaai en dat is zeker niet saai.

Mijn Moment is een initiatief van Punkmedia. De 'Mijn Momenten' van de anderen jaren zijn hierrrrrr