Mijn nekspieren spannen aan en een gevoel van misselijkheid overvalt me. Ondanks mijn pompende hart lijken gedachten in slowmotion te passeren. Ik hoor mijn zachte stem poeslief vragen formuleren. Geen verwijt, geen bijtende opmerking, geen snoeiharde vloek. De boosheid trekt naar mijn handen die hard gaan trillen. Mijn hart springt bijna uit mijn lijf maar nog steeds lijk ik superieur kalm. De vragen tuimelen in mijn hoofd. De kou maakt mijn hart van ijs. Ik geef het op. Ik weet de antwoorden toch wel. Zoals Carmiggelt het ooit formuleerde: "Maar je weet toch dat mensen niet aardig zijn?" De werkweek is amper begonnen.
BOOS
Reacties op BOOS
BOOS

ZWARE DAG
Soms schat ik iets totaal anders in. Het werd geen zware eerste schooldag voor Alexander maar een moeilijke dag voor z'n oudere broer Arthur.
Het is natuurlijk niet voor niets dat op grotere scholen broers en zusjes in andere klassen worden geplaatst. Het voor hem zelf al moeilijk om zich staande te houden in de jungle van de kleuterklas en nu moet hij ook al op dat kleintje letten. Aan het einde van de dag was grote broer OP.
Prettige bijkomstigheid: om zes uur lag alles onder zeil.
Reacties op BOOS
BOOS
Anna-Maria is vandaag ziek en boos.
( auto tegen betonnen paal geparkeerd)