Ken je Kevin Kelly?

Tjarko Rikkerink
op dinsdag 28 november 2017 om 20:45 uur

 

Vandaag was ik geen held maar een bitch.

Geen file en geen werk in de avond. Kwart voor zes vloog de poes weg van mijn keukenblad en sleepte ik twee tassen vol vitaminen en goed moed richting de gootsteen. Brrr, al dagen is mijn gootsteen een wilde danspartij vol fruitvliegjes. Ik weet zeker dat er brokken fruit halverwege vast zitten in de afvoer. Daarom is mijn keuken een festivalplek op mini niveau.

Het gele gevaar.
De oplossing zat onderin tas één. Ik zocht de gele plastic fles en kneep het veiligheidslot open. Het straaltje bleek sijpelde vrolijk de afvoer in. Dood, einde, weg. Familie fruitvlieg danst nooit meer. Super effectief Stilte in mijn keuken.

Droef
Een droef gevoel bekroop mij. Moest gelijk denken aan een oude aflevering van het programma Tegenlicht (VPRO). Twee visionairs aan het woord die voorspellen hoe de aarde eruit ziet over 20 jaar. Wat denk je?  Een walhalla of een kopie van mijn gootsteen?

Kijk maar. De aflevering hieronder is geniaal. Het gaat over mensen, goden en technologie. Masterbreinen Harari en Kelly zijn vol aan het woord. Ik geniet hier zo van. Prachtige gedachten van twee slimme gasten. Volgens Harari gaan we eraan door een nucleaire of ecologische ramp óf er gaat drastisch iets veranderen op menselijk gebied.

Algoritme goden
De koningen van het algoritme worden opperbaas op aarde en de minderen zijn wij en onze vrienden, namelijk de half menselijke robots. Ik weet het... dit zijn geen mooie zinnen om je te lokken naar een prachtige stuk Tegenlicht  van 40 minuten.

Kijk toch maar!

Neem de tijd voor inzichten die je nodig hebt in de toekomst. Gamification kwam ook bod. Het internet wordt steeds meer een plek waar je intenser leeft en blijer bent dan in het werkelijke leven. Ja dat is wat het Web wil. In de toekomst geef je jezelf over aan de technologie en speelt het spel. Waarom?  Beloning wacht op je... wat heb je nodig? Sociale verbondenheid of de kick van een volgend level. Alles kan. 

Religie is de oergame.
Volgens Hariri spelen we dat spel al jaren. Je leeft volgens bepaalde bedachte regels en als beloning mag je naar de hemel. Geniet van de coole man met baard. Hij is Kevin Kelly. Mijn lievelingsschrijver.  Hij schreef  het boek "De wil van technologie." Nog steeds bij mij op nummer 1.

Zijn boek in een notendop: Technologie is niet te stoppen, dingen ontstaan en worden uitgevonden omdat het tijd is. We voeden het web met emoties waardoor het web uiteindelijk ook gaat denken en voelen. Onzin?  Kan. 

 

 

--------------

Bij de aankondiging van deze VPRO aflevering staat:
Niemand weet hoe onze wereld er over 25 jaar uitziet. Misschien wordt ons werk overgenomen door autonome robots en worden wij daarmee de slaven van de door onszelf gecreëerde technologie. De grote vragen over de toekomst van de mens en zijn verhouding tot technologie leggen we voor aan twee belangrijke denkers van dit moment: Kevin Kelly en Yuval Noah Harari.

update 19.50 uur... ik zag gelukkig net een fruitvlieg fladderen. in de woonkamer. Uiteindelijk komt alles goed. Overlevers zijn er altijd.

Kevin Kelly is schrijver van invloedrijke werken als What Technology Wants en The Inevitable. Kelly schetst de onvermijdelijkheid van technologie en ziet technologie zelfs als een autonoom evolutionair systeem. Kunstmatige intelligentie wordt gemeengoed voor iedereen en zal ons helpen lastige vraagstukken te analyseren en uitdagen om na te denken over wie we zijn. Kelly is ervan overtuigd dat we door de technologie al goden zijn en dat ook robots in hun eigen goden zullen geloven.

Yuval Noah Harari is schrijver van boeken over de geschiedenis van de mensheid Sapiens en Homo Deus. Harari schetst de geschiedenis van morgen en analyseert de wijze waarop we onze eigen illusies creëren; illusoire instituten zoals religie, staten en geld. We geloven in goden omdat we ze zelf willen zijn. Harari ziet een maatschappij met ongelijkheden ontstaan waarin sommige mensen zichzelf kunnen upgraden tot goden en anderen kwetsbaar en sterfelijk zullen blijven.

Maak er wat van...elke dag. Deze film zou op elke school getoond moeten worden!

Tjarko Rikkerink
op maandag 20 november 2017 om 22:50 uur

 

Zondag keek ik een paar keer naar dit. En toen nog een paar keer. En weer...Daarna stuurde ik het filmpje naar Blonde God met de tekst: "Dit moeten we aan de kinderen laten zien."
 

Natuurlijk kon ik niet wachten. Edward was niet thuis en tijdens het eten van de achtste mislukte pannenkoek liet ik zoons dit zien. Neem hier de tijd voor. Kijk het filmpje uit. Waar begon jij met rennen?

Vooraan staan is geen kwestie van verdienen maar van geluk. Ik stond niet voor en niet achter. Toen ik klein was groeide ik op in een compleet gezin vol liefde en weinig zorgen. Tuurlijk niet zorgeloos maar dat waren vaak dingen die ik zelf had veroorzaakt. Het was een jeugd vol rust, kansen en tijd om dingen uit te vinden. Geen angst of gemis. Daar ben ik dankbaar voor. Kwestie van geluk hebben.

Volgend jaar ben ik 50. Halverwege de race. Ik weet dat ik nog flink moet vlammen en knallen. Nee, niet omdat ik die 100 dollar wil winnen. Racen om gewoon eruit te halen wat erin zit. Heen en weer rennen, anderen op sleeptouw nemen en genieten van de race in plaats van hijgend richting finish.

 

De hangende hond en de mooiste muziek sinds tijden.

Tjarko Rikkerink
op dinsdag 14 november 2017 om 22:20 uur

 

Aan tafel probeerde ik het uit te leggen. Yoga.

 
De Hangende Hond, de Lijkhouding, de Krijger, de Danser. Ik deed zelfs wat oefeningen voor tussen keuken en de eettafel. Er kwam geen geluid terug. Vanaf de tafel achter lege borden zag ik ze staren vol ongeloof. Waarom weet ik niet.
 
'Yoga is voor mensen die niet kunnen sporten' zei één. Ik haalde mijn schouders op. Heel soepel natuurlijk.
 
Nee je zweet niet door Yoga maar het is niet makkelijk. Als je het goed doet dat geeft het je superpowers. Beheersing van lichaam en geest. Mijn yogalerares is echt een pro. Als eventdier weet ik dat dingen alleen goed werken als iets kwaliteit heeft. Haar les klopt van opbouw tot einde.
 
Vanavond was het einde dit: Een Koreaanse pianist met zomaar 50 miljoen hits op VIMEO. De melodie start en nam mij mee. Wat ik dacht? Ik visualiseerde mijn bedrijf. Ik hoorde tonen en harmonie. Mijn bedrijf is als een school vissen... op afstand is het een onbegrijpelijke krioelende massa. Maar er is een ritme, een cadans. Samen zijn we niet te verslaan en ongrijpbaar.
 
Nee het is niet sneu als je bij Yoga aan je werk denkt, In ieder geval niet als je er een trots gevoel van krijgt.
 
Hier de man en zijn piano. Mag ik je voorstellen aan Yiruma:

Ken jij Morning Papers? Is zo goed!

Tjarko Rikkerink
op zondag 05 november 2017 om 20:52 uur

 

Als ik klem zit dan start ik mijn dag met Morning Papers.

Morning Papers is zo simpel als wat. Wakker worden en dan schrijf, schrijf, schrijven. Minimaal twee A4-tjes. Sinds vandaag weet ik dat het er eigenlijk drie moeten zijn.

Waarover schrijf je? 

Maakt niet uit. Het langzame opschrijven zorgt dat ik dieper denk. 

Ooit bedacht als onderdeel van het boek The Artist Way van Julia Cameron. 

Het boek is nu 25 jaar oud. Echt een aanrader.

Dus je schrijft, denkt na en wat dan? Dat is nou het mooie...helemaal niets. Niet nalezen, niet meer naar kijken. Weggooien die hap! Opeten of de fik erin mag ook. Mooie start van mijn dag want door het op te schrijven zie ik het scherper en herhaal ik niet elke keer dezelfde zinnen. Ik pak iets bij de kop en maak het een kopje kleiner.

En dan mag de dag starten. 

Familie heb je.

Anna-Maria
op dinsdag 24 oktober 2017 om 08:15 uur

 

Mijn familie is nooit saai.

Deze week gaan mijn ouders opnieuw trouwen. In een kerk. De hele shabam. Ze zijn al 50 jaar getrouwd. Zoiets gaat niet ongemerkt voorbij. Dit was tien jaar geleden. Toen de Vroom en Dreesman nog volle winkels trok.

 

Tuurlijk kan het nóg absurder. Ben benieuwd naar deze keer.

Ik maakte voor het trouwfeest deze week het 'trouwboekje'. Onvervalste familie trouwerij geknutsel. Maar ik ben supertrots. Tuurlijk ook op het boekje. Maar vooral op mijn familie.

Harde werkers met een goed hart.

 

 

Hier het verhaal van mijn vader uit Ons Amsterdam